Flet irlandzki – instrument dęty drewniany z grupy aerofonów wargowych, rodzaj drewnianego fletu poprzecznego używanego w tradycyjnej muzyce celtyckiej, szczególnie irlandzkiej, muzyce dawnej oraz gatunkach pokrewnych.
Pochodzenie Współcześnie produkowane flety irlandzkie są wzorowane na XIX-wiecznych fletach angielskich stosowanych wówczas w muzyce profesjonalnej (tzw. Nicholson-type flute). Zostały one wyparte przez używane obecnie flety według konstrukcji Theobalda Boehma i (w związku z gwałtownym spadkiem wartości rynkowej) przejęte przez muzyków ludowych.
Budowa Flet irlandzki jest drewnianą piszczałką otwartą o przekroju konicznym. Piszczałka ta podzielona jest z reguły na szereg części: główkę z bocznym otworem wlotowym, dwie części środkowe z otworami palcowymi oraz stopę. Niekiedy występuje także osobna sekcja łącząca główkę z korpusem. Główka zwieńczona jest ruchomą nasadką umożliwiającą korekturę intonacji. W najprostszej wersji flet irlandzki posiada 6 otwartych otworów palcowych, co umożliwia łatwą grę tylko przy użyciu dźwięków jednej tonacji. Bardziej zaawansowane modele są natomiast wyposażone w dodatkowe otwory z klapami, tzw. klucze, w ilości od jednego do ośmiu.