Przedstawia on króla z maczugą w uniesionej, prawej dłoni, wymierzającego cios spętanym jeńcom, znajdującym się u stóp króla. Każde ze zdobytych miast symbolizuje grupa spętanych jeńców nad którymi znajduje się hieroglificzny zapis nazwy miasta. Zwycięstwo nad Judą i Izraelem, upamiętnia również stela wystawiona przez króla, umieszczona w Karnaku, nieopodal Dzienników Totmesa III. Jej lokalizacja nie jest przypadkowa, a świadczyć miała o podobieństwie dokonań odu władców – odrodzeniu i odzyskaniu znaczenia Egiptu w skali całego Bliskiego Wschodu.
Teby były głównym miejscem działalności budowlanej Szeszonka. Poza nimi budowy prowadzono w Memfis, Bubastis i Tanis.
Konkluzja Polityka wewnętrzna Szeszonka I, prowadząca do skupienia władzy w rękach zaufanych ludzi, obsadzenie głównych urzędów w państwie przez jego synów oraz alianse polityczne, doprowadziły do rzeczywistego zjednoczenia Egiptu, podzielonego wcześniej na dwie części. Zdolności przywódcze, energia i rozwaga władcy pozwoliły osiągnąć ten cel bez walk wewnętrznych.