Gdy zapytany przez Elizeusza odparł, że nigdzie nie był, prorok ukarał fałszywego sługę i jego potomstwo, zsyłając na nich trąd (2Krl 5,20-27). Według tradycji rabinicznej czterej trędowaci wspomniani w 2Krl 7,3-10 to Gechazi i jego synowie.
W 2Krl 8,1-6 Gechazi ukazany jest dla kontrastu w pozytywnym świetle: Elizeusz polecił Szunamitce, by z powodu nadchodzącego głodu udała się na obczyznę. Gdy po siedmiu latach wróciła i starała się przed królem Joramem o zwrot swojego domu i pola. Gechazi opowiedział wówczas władcy czyny dokonane przez proroka, w tym o wskrzeszeniu syna Szunamitki. Wysłuchawszy go, a następnie relacji kobiety, Joram zwrócił jej całą własność. Ponieważ prawo żydowskie zabraniało kontaktu z trędowatymi, scena ta musiała wydarzyć się przed ukaraniem Gechaziego chorobą, bądź też prorok zlitował się nad sługą i uzdrowił go.
Przypisy
Kategoria:Postacie Starego Testamentu