Teresa Łubieńska ze Skarżyńskich h. Bończa (ur. 18 kwietnia 1884 w majątku Rybie, zm. 25 maja 1957 w Londynie) – działaczka społeczna, porucznik Armii Krajowej.
Życiorys Urodziła się w rodzinie Wacława Skarżyńskiego h. Bończa (1847–1913) i Krystyny Doroty z Gołębiowskich. Wychowanka Sióstr Niepokalanek w Gimnazjum nr 11 w Jarosławiu. Następnie w Krakowie studiowała literaturę i historię na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz była słuchaczką artystycznych Kursów Wyższych im. Baranieckiego. 15 kwietnia 1902 r. wyszła za mąż za Edwarda Łubieńskiego (1871–1919), ziemianina i przedstawiciela nieutytułowanej gałęzi rodu. W 1906 r. w rodzinnym majątku Łaszowie urodził im się syn, Stanisław, a w 1910 r. córka, Izabelahttps://web.archive.org/web/20160423093837/http://tpzw.zdunskawola.pl/files/herbarz/l-l.pdf - Szlachta Sieradzka, Halina Nejman. Po zamieszkaniu w Warszawie udzielała się społecznie. W czasie I wojny światowej działała w organizacji polskiego Czerwonego Krzyża. Związana była z harcerstwem oraz środowiskiem 14 pułku Ułanów JazłowieckichDzieje Ułanów Jazłowieckich. Praca zbiorowa. Wyd. Koło Ułanów Jazłowieckich, Odnowa, Londyn, 1988. 416 str.. Owdowiała w 1919 r. (mąż zginął podczas wojny polsko-bolszewickiej).