thumb|180px|Naczynie liturgiczne, Katedra w Uppsali, autor Hans Hujuff, 1526 r. Kameryzowanie – technika zdobienia przedmiotów metalowych polegająca na wysadzaniu ich powierzchni kamieniami szlachetnymi, także innymi materiałami jak pereły, korale lub płytki z kość słoniowa, macica perłowa.
W zależności od rodzaju przedmiotu zdobionego i właściwości materiałów użytych do dekoracji stosuje się różne sposoby mocowania: przytwierdzenie do przedmiotu metalowego nitu i osadzenie na nim przewierconego kamienia; przylutowanie do przedmiotu dekorowanego metalowej przegródki lub komórki, w której umieszczano kamień; oprawienie kamienia między dwoma blachami, w górnej wycinano otwór nieco mniejszy niż średnica kamienia, dzięki temu kamień był unieruchomiony i dociśnięty do blachy spodniej; umieszczenie kamienia w kasetce odpowiedniego kształtu i wielkości zanitowanej na obiekcie metalowym, brzegi zaginano do wnętrza mocując kamień; tzw. oprawy pełne osadzenie kamienia o płaskim spodzie we wgłębieniach wyciętych w blasze osadzenie kamienia ze spodem wypukłym w ażurowych gniazdach, których średnica górna była większa od dolnej, w obu przypadkach zakuwano brzegi oprawy nasuwając metal na brzeg kamienia; oprawy koronkowe stosowane przy kamieniach przejrzystych np.