Zaraza zabrała 625 strzegomian. W wyniku wojny trzydziestoletniej miasto legło w gruzach, straciło swe przywileje, zamek był zrujnowany i przeszedł na własność miasta, a z 3 tysięcy mieszkańców zostało zaledwie 400. mały|Kościół Najświętszego Zbawiciela Świata i Matki Bożej Szkaplerznej z XV-XIX w. 1686 – burmistrz miasta Grzegorz Kolmitz starał się doprowadzić rurociąg z wodą do miasta które trawiły liczne pożary. Spłonęły m.in. klasztor, kościół św. Piotra i Pawła i część zabudowy miasta. 1718 – uległo spaleniu 30% miasta. Strzegom ucierpiał także podczas wojny siedmioletniej (1756–1763). 1742 – 500-lecie nadania praw miejskich miastu, przejęcie władzy przez rząd pruski. 1745 – 4 czerwca król pruski Fryderyk II Wielki wygrał bitwę poprzez zupełny przypadek i na długi czas objął rządy w Strzegomiu. Przypadek ów to zawalenie się mostu nad Strzegomką pod naciskiem żołnierzy i koni. W czasie wojen napoleońskich Strzegom udzielał schronienia ułanom polskim z Legii Polsko-Włoskiej. 1807 – 14 maja ułani owej Legii zwyciężyli nad Strugą nieopodal Szczawienka (obecnie dzielnica Wałbrzycha). Wiek XIX to okres wielkiego rozwoju miasta i szybkiego uprzemysłowienia. Miał na to wpływ doprowadzenie do Strzegomia kolei która łączyła go z Jaworzyną Śląską i Legnicą. Powstają nowe fabryki, ulice, place, budynki.