Bezoary mogą też, rzadko, spowodować niedrożność przewodu pokarmowego.
W leczeniu stosuje się trawienie enzymami (celulaza, papaina), Coca-Colę, N-acetylocysteinę, leki prokinetyczne, zabiegi endoskopowe i operacyjne.
Bezoary u przeżuwaczy U przeżuwaczy bezoar (strutka) to kulisty twór powstający w żołądkach (czepcu i żwaczu) przez nagromadzenie niestrawionych resztek pokarmu oraz włókien roślinnych i włosów (sierści), zwłaszcza zlizywanych przez zwierzę podczas linienia. Jeżeli rozrośnie się do dużych rozmiarów może wywołać u zwierzęcia niedrożność układu pokarmowego. Występuje zawsze u lamy i kozy bezoarowej, częsty także u innych przeżuwaczyW. Kopaliński, s.67..
Bezoary w kulturze Bezoary były w średniowieczu uważane za talizmany, przypisywano im właściwości magiczne i lecznicze. Używane były w postaci proszku jako odtrutki, zarówno w przypadku ukąszenia czy użądlenia, jak i zatrucia pokarmowego. Cena takiego "leczenia" była na tyle wysoka, że pozwolić sobie na nią mogli jedynie najbogatsi. W celach ochronnych noszono je w ażurowej oprawie (pomander), co miało zapewnić użytkownikowi korzystanie z leczniczych właściwości bezoaru w kontakcie z ciałem, a także wprawiano je w oprawy pierścieni, zawieszeń i bransolet. Bezoary mają silny zapach, zbliżony do piżma, wydzielany zwłaszcza podczas spalaniaE. Letkiewicz, s.