Rozwijało się tkactwo i sukiennictwo, od XVII wyrabiano płótno lniane. W 1740 roku Jedlina otrzymała przywilej targowy.
W XVI wieku odkryto pierwsze źródło wody mineralnej, a w XVIII w. uznano je za lecznicze i zaczęto wykorzystywać na większą skalę. W 1723 roku osada stała się uzdrowiskiem. Źródło, od imienia Charlotty, żony Hansa Christophera barona von Seher-Thoss – właściciela Jedlinki, nazwano Charlottenbrunn. Nazwę tę przyjęła cała Jedlina i nosiła ją do 1945 roku.
Znaczne zasługi w ożywieniu uzdrowiska i zwiększeniu jego popularności oraz liczby kuracjuszy położył Carl Beinert, inspektor zdrojowy Jedliny-Zdroju, pełniący zarząd nad uzdrowiskiem w latach 1825–1850Pytka M., 2024: Przemiany krajobrazu kulturowego uzdrowisk Sudetów Środkowych (Stary Zdrój, Jedlina Zdrój, Szczawno Zdrój, Sokołowsko) w latach 1686–1945. Praca doktorska , s. 194, 195, 205-207.Syniawa M., 2006: Beinert Carl Christian (1793−1868). Badacz flory, skamieniałości i meteorytów. W: Biograficzny słownik przyrodników śląskich, tom 1. Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska, strona 35.. Z jego inicjatywy przeprowadzono dużą modernizację uzdrowiska, m.in.