Solec-Zdrój (do 1974 Solec.) – wieś uzdrowiskowa w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Solec-Zdrój. Ma status sołectwa.
Miejscowość jest siedzibą gminy Solec-Zdrój. Leży na łagodnym wzniesieniu na skraju Wyżyny Małopolskiej i Kotliny Sandomierskiej nad rzeką Rzoską, 17 km na południowy wschód od Buska-Zdroju.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie kieleckim.
Części wsi + Integralne części wsi Solec-Zdrój SIMC Nazwa Rodzaj1016300 Cegielnia część wsi1016316 Janów część wsi1016322 Las Strażnicki część wsi
Historia Solca Nazwa wsi pochodzi od słonych źródlisk występujących dawniej na pobliskich łąkach. Istnienie wsi potwierdzone jest już od I poł. XIV w. W poł. XV w. jej właścicielem był Jan Feliks Tarnowski, a do ówczesnej parafii soleckiej należało 6 wsi. Od 1508 Solec wraz z sąsiednim Zborowem przeszedł we władanie rodziny Zborowskich. Od XVIII w. zaczęto z miejscowych wód warzyć sól. W 1818 nadradca górniczy Królestwa Polskiego Wilhelm Gottlob Becker w trakcie poszukiwania soli odkrył we wsi źródło siarczkowych wód mineralnych. Do kąpieli zaczęto ich używać od ok. 1820, po poznaniu właściwości leczniczych. W 1837 Karol Godeffroy założył w Solcu uzdrowisko.