Bardzo złożone związki kompleksowe metali mogą zawierać nawet do 18 różnych ligandów.
W chemii związków kompleksowych i metaloorganicznych używa się specjalnych 2–6-literowych skrótów i greckich liter dla wygodnego opisu tych związków (oznaczenia te pisze się małymi literami). Skróty ligandów zostały zaaprobowane przez Międzynarodową Unię Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC) i stanowią część oficjalnej terminologii chemicznej. Litery greckie:
η – hapcyjność, gdzie liczba w górnym indeksie po tej literze oznacza liczbę atomów, którymi ligand łączy się z atomem centralnym µ – oznacza ligand mostkujący, tzn. łączący dwa lub więcej atomów centrum koordynacyjnego – liczba w górnym indeksie po tej literze oznacza liczbę atomów metalu, które wiąże z sobą ligand mostkujący.
Przykładowe skróty ligandów: L – dowolny ligand acac – acetyloacetonian (czyli 2,4-pentanodionian) ac – acetyl bpy – 2,2'-bipirydyl (2,2'-bipirydyna) benz – benzyl cy – cykloheksyl cp – cyklopentadienyl dmpe – dimetylofosfinoetan py – pirydyna dvtmds – diwinylotetrametylodisiloksyl mały|Katalizator Karstedta|upright=1.5 Przykłady skróconej notacji związków kompleksowych: [Ni(acac)2] – bis(acetyloacetoniano)nikiel(II) [Fe(η5-cp)2] lub [Fecp2] – ferrocen, czyli bis(cyklopentadienylo)żelazo.