Leon XI (, właśc. Alessandro Ottaviano de’ Medici; ur. 2 czerwca 1535 we Florencji, zm. 27 kwietnia 1605 w Rzymie) – włoski duchowny katolicki, 232. papież w okresie od 1 do 27 kwietnia 1605 roku.

Życiorys Pochodził z bocznej gałęzi rodu Medyceuszy. Jego matka, Francesca Salviati, była córką Jacopo Salviatiego i Lucrecji Medici siostry Leona X, natomiast ojciec, Ottaviano, pochodził z bocznej linii rodu Medicich. Zdobywał wykształcenie w domu pod kierunkiem dominikanina florenckiego Vincenzo Ercolano. Od wczesnej młodości wykazywał predyspozycje do stanu duchownego, spotkał się jednak ze sprzeciwem matki, ponieważ był jedynym męskim dziedzicem gałęzi rodu. Matka wysłała go na dwór kuzyna, Wielkiego Księcia Toskanii Kosmy I, gdzie został m.in. mianowany rycerzem Zakonu św. Stefana. Razem z księciem przebywał w Rzymie w 1560; poznał wówczas i zaprzyjaźnił się z Filippo Nerim, przyszłym świętym. Neri przewidział kilka wydarzeń z przyszłości Mediciego, przede wszystkim wybór na papieża i niedługi okres pontyfikatu.

Po śmierci matki (1566) Medici zrealizował swoje plany wyboru stanu duchownego – święcenia kapłańskie przyjął 22 lipca 1567 z rąk Antonino Altoviti, arcybiskupa Florencji.