Okręty te początkowo klasyfikowane były jako eskortowce przeciwlotnicze, a po wejściu do służby jako eskortowce eskadrowe (Escorteur d'Escadre).
Nazwa (znak taktyczny)Położenie stępki, stoczniaWodowanieWejście do służbyWycofanie ze służbyDuperré (D633)listopad 1954, Lorient23. 06. 19568. 10. 19571992Le Bourdonnais (D634)wrzesień 1954, Brest15. 10. 19553. 03. 19581976Forbin (D635)sierpień 1954, Brest15. 10. 19551. 02. 19581981Tartu (D636)listopad 1954, Nantes2. 12. 19555. 02. 19581979Jauréguiberry (D637)wrzesień 1954, F.C. Gironde5. 11. 195515. 07. 19581977
Opis Okręty te były podobnie jak typ T47 przede wszystkim przeznaczone do osłony grup okrętów i konwojów przed atakami lotnictwa, okrętów nawodnych i okrętów podwodnych, dlatego miały silne uzbrojenie główne w postaci 6 amerykańskich armat uniwersalnych kalibru 127 mm w opracowanych we Francji dwudziałowych wieżach. Uzbrojenie artyleryjskie uzupełniało 6 armat przeciwlotniczych 57 mm na licencji szwedzkiego Boforsa. Główną różnicą w stosunku do typu T47 było zastąpienie 6 wyrzutni torped przeciw okrętom podwodnym przez wyrzutnię rakietowych bomb głębinowych Bofors, umieszczoną na ciągłej nadbudówce rufowej. Uzbrojenie torpedowe przeciw okrętom nawodnym stanowiło 6 wyrzutni torped (jedna potrójna na każdej z burt), podobnie jak w T47.