Jan van Galen lub Johan van Galen (ur. 1604 w Essen, zm. 23 marca 1653) – holenderski admirał.

Walczył z Hiszpanami podczas wojny osiemdziesięcioletniej, awansując w 1630 na kapitana, a w 1635 na regularnego kapitana (ordinaris-kapitein). W roku 1645 jako kontradmirał walczył pod wodzą admirała Witte de With przeciwko Danii. W roku 1650 wycofał się ze służby, ale w związku z wybuchem I wojny angielsko-holenderskiej już 13 lipca 1652 roku poproszono go, by przyjął naczelne dowództwo nad holenderską flotą na Morzu Śródziemnym. Wypłynął 3 sierpnia docierając do Livorno 1 września. Podczas bitwy pod Livorno, w której jego flota zniszczyła część floty angielskiej na Morzu Śródziemnym, został śmiertelnie ranny. Pocisk działowy roztrzaskał prawą nogę poniżej kolana. W ogniu walki dokonano pod pokładem amputacji i, jakby nic się nie stało, van Galen ponownie zajął się dowodzeniem w czasie bitwy. Zmarł w Livorno po upływie 10 dni. W dowodzonej przez niego flocie służył młody kapitan Cornelis Tromp. Van Galenowi urządzono uroczysty pogrzeb w katedrze amsterdamskiej (Nieuwe Kerk).