thumb|270px|Naczynia terra sigillata z widoczną wazą typu Dr. 29 (na pierwszym planie, po lewej) i dwiema typu Dr. 37 (na dalszym planie) Terra sigillata (łac./wł. dosł. „ziemia stemplowana”) – rodzaj rzymskiej ceramiki użytkowej charakteryzującej się czerwoną barwą polewy; niekiedy zwana też ceramiką samijską (od ang. Samian ware).
Cechy szczególne Ceramika określana współcześnie tą nazwąNie jest to termin stosowany przez starożytnych, lecz sztucznie stworzony przez badaczy na podstawie istotnej cechy wyróżniającej (W.H. Gross w Der Kleine Pauly, dz. cyt., kol. 610). wyróżniała się ponadto połyskliwą powierzchnią – gładką lub zdobioną rozmaitą dekoracją reliefową (stemplowaną, rytą, nakładaną, barbotinową). Wyrabiana była masowo w matrycach w określonym zestawie form użytkowych (zastawy stołowe). Połysk powierzchni uzyskiwano przez pokrywanie jej angobą przed wypałem w wysokiej temperaturze, dzięki czemu naczynia te cechowała duża trwałość. Były one opatrywane sygnaturami wytwórcy (właściciela warsztatu bądź garncarza) wyciskanymi wewnątrz (na dnie) albo zewnętrznie (w polu dekoracji).