Jan Kazimierz Siedlecki (ur. 14 grudnia 1829 w Warszawie, zm. 10 lutego 1902 w Krakowie) – polski prezbiter katolicki, misjonarz św. Wincentego a Paulo, autor Śpiewnika kościelnego, ukazującego się od 1870 roku do dziś.
Życiorys Urodził się i wychował w Warszawie. 23 lipca 1847 został przyjęty do seminarium internum (nowicjatu) Zgromadzenia Księży Misjonarzy w Warszawie. W latach 1849–52 odbył studia teologiczne, po czym 27 grudnia 1852 roku otrzymał sakrament święceń.
Następnie pracował jako dyrektor kleryków oraz wykładowca w misjonarskim seminarium w Warszawie (1852-57) oraz seminarium diecezjalnym we Włocławku (1857-59). W latach 1859–62 posługiwał jako kapelan sióstr we Lwowie. W 1862 roku zamieszkał w Krakowie. Pełnił funkcje: ekonoma i kapelana sióstr. W 1873 roku opuścił Zgromadzenie i wstąpił do diecezji krakowskiej.
Następnie pełnił funkcje katechety, penitencjarza i redaktora Orędownika Niepokalanego Serca Maryi. Był autorem około 40 publikacji religijnych. Zmarł 10 lutego 1902 roku w Krakowie, jest pochowany na cmentarzu Rakowickim.
Śpiewnik Siedleckiego Zbiór ten po raz pierwszy został wydany w 1878 roku.