Patriotyzm spod znaku syndromu oblężonej twierdzy był znakiem rozpoznawczym erefu-66. Według deklaracji Ryszarda Gontarza, teatr miał rosnąć na ojczystym gruncie, a nie na kosmopolitycznych kombinacjach. Po marcu 1968 kosmopolityzm stał się w partyjnej nowomowie jednym z najcięższych zarzutów. M.in. monodram Ja–Polak i inni poświęcony był rozszyfrowywaniu i krytyce polskich stereotypów na świecie. Długoletnim organizatorem tras koncertowych w Polsce był Jerzy Puchała
Nagrody 1968 – III Wrocławskie Spotkania Teatrów Jednego Aktora (Wrocław) – II nagroda za monodram Raport z Monachium – R. Filipski 1968 – Specjalna nagroda artystyczna Rady Narodowej miasta KrakowaW uzasadnieniu stwierdzono: w uznaniu wartości ideowo-artystycznych i szczególnego zaangażowania politycznego tego spektaklu. – R. Filipski 1968 – III Ogólnopolski Przegląd Zawodowych Teatrów Małych Form (Szczecin) – II nagroda publiczności za monodram Raport z Monachium – R. Filipski 1969 – IV Ogólnopolski Festiwal Teatrów Jednego Aktora (Wrocław) – nagroda za monodram Co jest za tym murem?