thumb|upright|Ulica Kościuszki thumb|upright|Kościół Matki Boskiej Zwycięskiej, dawny ewangelicki św. Jerzego thumb|upright|Cerkiew prawosławna z 1888 roku Mokre – część urzędowa Torunia zlokalizowana w centrum miasta. W granicach miasta od 1906 roku. Główną ulicą Mokrego jest ulica Kościuszki, przecinająca osiedle ze wschodu na zachód, i prostopadła do niej ulica Grudziądzka. Przez Mokre przepływa Struga Toruńska.
Według danych z 9 grudnia 1931 roku, na Mokrem mieszkało 16 468 osób. Według stanu z 31 maja 1938 roku, Mokre zamieszkiwało 20 512 osób. Według stanu z 31 grudnia 2016 roku, liczba osób zameldowanych na pobyt stały na Mokrem wyniosła 13 874.
Historia Najstarsze ślady bytowania człowieka na Mokrem datuje się na okres mezolitu (8000-4500 lat p.n.e.). Pierwotnie Mokre porastał las. Pierwsza znana wzmianka o miejscowości pochodzi z 1230 roku, kiedy to folwark Mokre został nadany biskupowi włocławskiemu przez mistrza krajowego krzyżackiego Hermanna von Balka. W 1258 roku Toruń otrzymał Mokre jako wieczystą dzierżawę za opłatę rocznego czynszu. W 1295 roku Mokre pojawiło się w źródłach jako wieś toruńska. Od XIV wieku wieś dzieliła się na dwie części: Duże (ul. Kościuszki i Bażyńskich) i Małe (Grudziądzka i Warneńczyka).