Wielka Rada Faszystowska (wł. Gran Consiglio del Fascismo) była głównym organem faszystowskiego rządu Benito Mussoliniego we Włoszech. Ciało to, posiadające niezwykle szeroki zakres władzy, zostało utworzone za pomocą aktu rządowego 12 stycznia 1923 roku.
Jej członkami byli: Premier: Benito Mussolini (od 12 stycznia 1923 do 25 lipca 1943) Pietro Badoglio (od 25 lipca 1943 do 4 czerwca 1944) tzw. Quadrumwirowie, czyli osoby, które poprowadziły słynny marsz na Rzym, w wyniku którego faszyści przejęli władzę we Włoszech: Benito Mussolini, Michele Bianchi, Emilio De Bono, Cesare Maria de Vecchi i Italo Balbo, przewodniczący: włoskiego Senatu, Izby Deputowanych, Fasci i korporacji, ministrowie: sprawiedliwości, spraw zagranicznych, rolnictwa i leśnictwa, edukacji, korporacji i kultury powszechnej, przewodniczący Królewskiej Akademii Włoch (był nim m.in. Guglielmo Marconi), przewodniczący sądów specjalnych, korporacyjnych, rolniczych, pracowniczych i in. dowódca MVSN, sekretarz Narodowej Partii Faszystowskiej (będący równocześnie sekretarzem Rady), różne osoby mianowane osobiście przez Mussoliniego na 3-letnią kadencję.