thumb|12-letnia dziewczynka z zespołem Noonan: wyraźnie zaznaczona płetwista szyja, lekko zaznaczona dysmorfia twarzy i towarzyszące skrzywienie kręgosłupa Zespół Noonan (, NS) – genetycznie uwarunkowany zespół wad wrodzonych dziedziczony autosomalnie dominująco, charakteryzujący się niskorosłością, wadami rozwojowymi twarzoczaszki i serca, nieprawidłowościami hematologicznymi, wnętrostwem u chłopców i niekiedy niepełnosprawnością intelektualną.
Epidemiologia Częstość tego zespołu ocenia się na 1:1000 do 1:2500 żywych urodzeń.
Objawy kliniczne Charakterystyczne cechy fenotypowe zespołu Noonan to: charakterystyczne cechy dysmorficzne twarzy: hiperteloryzm, skośne ku dołowi ustawienie szpar powiekowych, ptoza, nisko osadzone uszy z pogrubiałym obrąbkiem, szeroka krótka szyja, czasem z cechami płetwistości zwykle jasnoniebieski kolor tęczówek niskorosłość wady układu sercowo-naczyniowego (szczególnie zwężenie zastawki tętnicy płucnej) deformacje mostka (klatka piersiowa szewska albo kurza) koślawość łokci skolioza wady kręgów (półkręgi) wady żeber skłonność do wybroczyn, zaburzenia krzepliwości krwi zaburzenia układu limfatycznego niedosłuch, głuchota wady nerek u chłopców wnętrostwo.
Niepełnosprawność intelektualna występuje rzadko – w około 30% przypadków i jest głównie stopnia lekkiego.