Piotr Szembek (ur. 16 kwietnia 1843, zm. 15 maja 1896 w Siemianicach) – ziemianin, poseł do parlamentu niemieckiego, powstaniec styczniowy.
Życiorys Syn Aleksandra Szembeka i jego drugiej żony Felicji z Niemojowskich (1822-1884). W 1860 r. ukończył Królewskie Katolickie Gimnazjum we Wrocławiu, a następnie podjął naukę śpiewu (jako tenor) w École Centrale des Artes et Manufactures w Paryżu. Po wybuchu powstania styczniowego razem z bratem Aleksandrem (1842-1919) zaciągnął się do wojsk powstańczych. Walczył pod rozkazami Edmunda Taczanowskiego jako łącznik dowódcy z oddziałami poznańskimi, a następnie został przeniesiony do pułku w województwie kaliskim, gdzie zajmował się wypłacaniem żołdu. Brał udział w bitwie pod Ignacewem.
Po upadku powstania osiadł w odziedziczonym po ojcu pałacu w Siemianicach. 2 czerwca 1881 r. poślubił we Lwowie Marię Fredrównę, wnuczkę Aleksandra Fredry. Miał z nią troje dzieci: Jadwigę (1883–1939) i Zofię (1884–1974) oraz syna Aleksandra (1886–1928).