Biologia i ekologia Jest ksylofagiem. Zamieszkuje lasy i zadrzewienia liściaste i mieszane z dużym udziałem dębów, będących jego głównymi roślinami żywicielskimi. Rzadziej opada drewno buków, grabów, jesionów, lip lub wierzb. Wybiera drzewa osłabione lub niedawno obumarłe, stojące lub zwalone. Często opada nieokorowane drewno sągowe.
Cykl rozwojowy jest zwykle jednoroczny, ale w drewnie przesuszonym wydłużać się może do dwóch lat. Owady dorosłe według różnych źródeł są aktywne od maja do lipca lub sierpnia. Obserwuje się je na roślinach lęgowych, zwłaszcza w dni słoneczne. Samica składa jaja w szczeliny kory. Żerowanie larwy odbywa się najpierw pod korą, drewno naruszając tylko do 3 mm głębokości. Drążony przez nią chodnik jest płaski, ma do 10 mm szerokości i zapełniają go odchody i mączka z kory. Na materiale stojącym przebieg chodnika jest niemal pionowy, natomiast na leżaninie bywa różnorodny. Kolebka poczwarkowa tworzona jest w drugiej połowie lata w drewnie na głębokości 2–4 cm, a prowadzi do niej owalny w przekroju chodnik o średnicy osiągającej 9 mm. Wiosną następuje przepoczwarczenie, przy czym stadium poczwarki trwa około trzech tygodni. Dorosły chrząszczy wygryza się tworem wylotowym o długości 9 i szerokości 6 mm.