Tymczasem w kraju działo się bardzo źle, a przeciw królowi zawiązywała się koalicja magnacka z hetmanem polnym litewskim Januszem Radziwiłłem na czele. Doszło do tego, że Janusz Radziwiłł wezwał księcia Siedmiogrodu Jerzego II Rakoczego, by ten starał się zbrojnie opanować polski tron. Radziwiłłów wspierali Lubomirscy i OpalińscyLudwik Kubala, Wojna moskiewska R. 1654–1655 Warszawa 1910, s. 104, 116–118, 372. W liście do Rakoczego Janusz Radziwiłł pisał „To, co się działo na ostatnim sejmie za złośliwą radą niektórych, wywołało obrazę wszystkich stanów, wstręt do obecnych rządów i utratę nadziei zachowania Rzeczypospolitej pod tak przewrotnem panowaniem do tego stopnia, iż zachodzi obawa, że wielu przedniejszych panów, nawet duchownych, będą się starali zrzucić z tronu króla, który Rzeczpospolitą, jak cudzą rzecz traktuje” (rempublicam curat tanquam rem alienam). Transsylvania et Bellum Boreo-Orientale Acta et Documenta t. I Budapeszt 1890, s. 310–315.. thumb|Strzelcy moskiewscy