Na święta do Dziadka Mroza..
Historia Dawne opowieści przedstawiały Dziadka Mroza jako nikczemnego i okrutnego czarnoksiężnika, podobnego do starych słowiańskich bogów: „Pozwizda” – boga wiatru i pogody, „Zimnika” – boga zimy i „Korochuna” – boga podziemnego świata. Według legendy, Dziadek Mróz lubił zamrażać ludzi i porywać dzieci, które wsadzał do swojego olbrzymiego worka. Rodzice, żeby je odzyskać, musieli dawać mu w zamian prezenty.
Jednakże pod wpływem prawosławnych tradycji, charakter Dziadka Mroza z czasem zupełnie się zmienił i przejął niektóre cechy holenderskiego Sinterklaasa, odpowiednika Świętego Mikołaja.
W XIX wieku obraz i legenda Dziadka Mroza został ostatecznie ukształtowany przez literaturę. Duży wpływ miała na to bajka sławnego rosyjskiego dramaturga Aleksandra Ostrowskiego, Śnieżynka, oraz libretto Nikołaja Rimskiego–Korsakowa na niej oparte. Pod koniec XIX wieku Dziadek Mróz stał się w Imperium Rosyjskim najpopularniejszą noworoczną postacią rozdającą dzieciom prezenty. W czasach przedrewolucyjnych Dziadek Mróz przynosił prezenty raczej w prawosławne święta Bożego Narodzenia (według kalendarza gregoriańskiego 7 stycznia) niż na Nowy Rok.