W dwudziestoleciu międzywojennym Belz zdominował środowisko chasydzkie w Galicji, będąc jednym z najbardziej konserwatywnych odłamów chasydyzmu i prowadząc zażartą walkę z haskalą, syjonizmem i innymi żydowskimi współczesnymi ruchami politycznymi. Dynastia posiadała również rozległe wpływy na Węgrzech. W 1939 roku powstała pierwsza synagoga chasydów bełskich w Jerozolimie. W II Rzeczypospolitej w Probużnej istniała jesziwa afiliowana do dynastii Belz.
Podczas II wojny światowej zniszczony został dwór oraz synagoga w Bełzie, cadyk przebywał w ukryciu w getcie w Bochni, skąd następnie uciekł z pomocą jego zwolenników. Według innych źródeł został uratowany przez Emiliana Kowcza. Holokaust przeżyła liczna grupa zwolenników dynastii, a cadyk Aharon Rokeach w 1945 roku wyjechał do Izraela.
W 1949 roku chasydzi bełscy otworzyli swoje pierwsze szkoły Talmud Tora w Jerozolimie i Bene Berak, następnie utworzyli także jesziwę w Jerozolimie. Zmieniono również stanowisko ruchu wobec Agudat Israel, nakazując zwolennikom dynastii popieranie partii.