XX wieku konflikt próbował zażegnać rabin , jego mediacja nie przyniosła jednak skutku. Konflikt osłabł w latach 30. XX wieku, ostatecznie został zażegnany wraz z wybuchem II wojny światowej.
Po zajęciu Góry Kalwarii przez Niemców w 1939 roku dwór cadyka został okradziony. Sam cadyk wraz z rodziną wyjechał do Warszawy. Dzięki pomocy finansowej i dyplomatycznej ze strony amerykańskich Żydów, w 1940 roku cadyk Abraham Mordechaj Alter, jego synowie i wnuk Jaakow Arie uciekli z okupowanej Polski i przez Włochy, udali się do Palestyny. Według niektórych źródeł w zorganizowanie pomocy dla Altera był zaangażowany Joseph Isaac Schneersohn, cadyk dynastii Chabad-Lubawicz. Podczas Zagłady Żydów zginęła większość rodziny Alterów, cadyk przeżył załamanie psychiczne, znacznie pogorszył się także jego stan fizyczny. Przestał on wówczas pojawiać się publicznie, miał także nie rozmawiać z innymi osobami, prawdopodobnie cierpiał na depresję. Zmarł w 1948 roku, jego następcą został jego syn, Izrael. Izrael Alter zajął się organizacją instytucji dla Żydów ultraortodoksyjnych w Izraelu, doprowadził również do rozwoju dynastii Ger poprzez promowanie chasydyzmu wśród młodych Żydów, w związku z czym do zwolenników Ger dołączali m.in. wcześniejsi litwacy czy zwolennicy syjonizmu religijnego.