Brał udział w wojnie obronnej 1939 r. w obronie Brześcia. Po kapitulacji twierdzy przedostał się na obszar Generalnego Gubernatorstwa, gdzie związał się z organizacją konspiracyjną Miecz i Pług (MiP). Na przełomie 1939 i 1940 r. wszedł w skład jego kierownictwa. 17 lub 19 czerwca 1940 r. został aresztowany przez Niemców w Warszawie i osadzony w niemieckim obozie koncentracyjnm Auschwitz. Jednakże w kwietniu 1941 r. został zwolniony. Ponownie działał w MiP jako szef Wydziału Prasy i Propagandy, m.in. sam przenosił podziemne pisma. W 1942 r. stanął na czele Wydziału I Organizacyjnego Komendy Głównej Armii Podziemnej Ruchu Miecz i Pług. Latem 1943 r. brał udział na Pomorzu w rozmowach scaleniowych z Tajną Organizacją Wojskową „Gryf Pomorski”. 20 września tego roku uczestniczył w odprawie na Pradze w Warszawie, podczas której zalegalizowano decyzję o likwidacji 2 dni wcześniej kierownictwa MiP w osobie Anatola Słowikowskiego ps. „Andrzej”, „Andrzej Nieznany”, Zbigniewa Grada ps. „Dr. Zbyszek”, „Mikołaj” i Czesława Kłobuta ps. „Sławek” z powodu współpracy z Niemcami. Na krótko stanął na czele Rady Naczelnej, a następnie objął funkcję dowódcy Oddziałów Samoobrony tworzonych przez MiP.