Na początku lat 80 szkoła Wołodymyra Pyłata przeszła z poziomu nauczania w USRR na poziom całego ZSRR. Niemal wszystkie walki Pyłat i jego uczniowie wygrywali przez nokaut. Była to w tym czasie jedyna szkoła we Lwowie, która w pełni praktykowała formułę full contact. To w tej właśnie szkole po raz pierwszy na terytorium Związku Radzieckiego zaczęto stosować profesjonalne ochraniacze dla rąk, nóg, klatki piersiowej i głowy. W radzieckim środowisku sztuk walki szkołę Pyłata nazywano „szkołą łamignatów”. Wołodymyr zawsze pysznił się swoim pochodzeniem. Perspektywa poświęcenia całego swego życia sztukom walki odległej i obcej mu kulturowo Japonii przeczyła jego poglądom i przekonaniom. Swój wolny czas Pyłat coraz częściej zaczął poświęcać gruntownym badaniom nad spuścizną sztuk walki swego narodu. W 1985, kiedy pojawiła się już jakaś możliwość mówienia o odrodzeniu Ukraińskiej kultury, odrzucił perspektywy, które otwierały się przed nim w świecie karate i stworzył eksperymentalną szkołę dla badań i nauczania bojowej kultury Ukrainy. Dwa lata prac badawczych przyniosły zachęcające rezultaty i już w 1987, porzuciwszy ostatecznie karate Wołodymyr zaczął odnawiać i rozwijać narodową sztukę walki, która otrzymała nazwę „Bojowyj Hopak”.