Po upadku powstania na Żoliborzu wyszła z miasta wraz z ludnością cywilną 30 września 1944. W Gołąbkach zdołała zbiec z transportu do obozu w Pruszkowie. Następnie przedostała się przez Piastów (tam 10 października dotarł też jej brat Mieczysław, także uczestniczący w powstaniu). Następnie przez Żyrardów przedostali się w rejon Skierniewic (gdzie odtwarzało się kierownictwo Miecza i Pługa oraz struktury tej organizacji, włącznie ze Związkiem Kobiet Czynu) i otrzymali zakwaterowanie we wsi Mokra Prawa. Tam udzielała lekcji języka polskiego, historii i geografii wiejskiej młodzieży. Jednocześnie nadal funkcjonowała w działalności konspiracyjnej w okolicach Skierniewic, Sochaczewa, Łowicza. Po rozwiązaniu formacji organizacji Miecz i Pług oraz Związku Kobiet Czynu w listopadzie 1944, Danuta Przystasz działała nadal w WKSB służąc w 3 Dywizji tegoż. Rozkazem z 20 listopada 1944 została przydzielona w charakterze kurierki do 12 pułku, będąc wówczas w stopniu podporucznika czasu wojny. Tego samego dnia za działalność w tej organizacji Rozkazem Dywizyjnym nr 29 z 20 listopada 1944 została odznaczona Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Jako kurierka przewoziła broń i rozkazy. W styczniu 1945 została awansowana na stopień kapitana czasu wojny. W Skierniewicach została dowódcą Oddziału WSK Sztabu 3 Dywizji WKSB-AK.