Tasiemce (Cestoda) – gromada pasożytniczych płazińców (Platyhelminthes), . Dorosłe osobniki są pasożytami wewnętrznymi przewodu pokarmowego kręgowców (w tym człowieka), wywołują chorobę zwaną tasiemczycą (). Larwy pasożytują w jamie ciała lub tkankach zarówno kręgowców, jak i bezkręgowców (które są ich żywicielem pośrednim). Tasiemce są anaerobami (organizmami beztlenowymi) pobierającymi energię głównie z glikogenu, który (podobnie jak tłuszcze) pobierają bezpośrednio z treści pokarmowej znajdującej się w jelicie. Ich źródłem białka jest natomiast uszkadzana przez nie błona śluzowa jelita. Najdłużej żyjącymi tasiemcami (20–25 lat) są: bruzdogłowiec szeroki oraz tasiemiec uzbrojony i nieuzbrojony.

Tasiemce dzielą się na 2 podgromady: tasiemce nieczłonowane (Cestodaria), tasiemce właściwe (Eucestoda).

Morfologia thumb|left|Porównanie proglotydów i główek tasiemców będących ludzkimi pasożytami Ciało tasiemców składa się z trzech odcinków: główki (scolex), szyjki (collum) oraz taśmy (strobila).