Zmiany dokonały się również w FDP. Rządy objęła młodsza generacja, nastawiona bardziej liberalnie i lewicowo. Chadecja również nie była silna i spoista, osłabiały ją wewnętrzne spory i brak nowoczesnego programu, który byłby w stanie przyciągnąć rzesze wyborców. W 1971 r. na miejsce Kiesingera wybrano Rainera Barzela, ten ustąpił w 1973 Helmutowi Kohlowi. Zaostrzyła się walka wewnętrzna między CDU a CSU.
12 sierpnia 1970 został podpisany w Moskwie układ z ZSRR o wzajemnych stosunkach (oba państwa wyrzekały się w nim użycia siły i zobowiązały do poszanowania naturalnych granic wszystkich państw europejskich). 7 grudnia 1970 w Warszawie podpisano z Polską układ, na mocy którego RFN zadeklarowała uznanie de facto granicy na Odrze i Nysie Łużyckiej, podczas gdy ewentualne wiążące uznanie de iure pozostawało według doktryny prawnej RFN nadal zastrzeżone na mocy Porozumienia Poczdamskiego dla momentu zawarcia przyszłego traktatu pokojowego przez Niemcy jako całość, po ich zjednoczeniu i odzyskaniu przez nie pełnej suwerenności. Zostały również rozpoczęte rozmowy z NRD w celu uregulowania wzajemnych stosunków, uwieńczone zawarciem w 1972 r.