Aretas IV Filopatris (, ) – nabatejski król Petry od 9 p.n.e. do 40 n.e. Pod jego rządami Petra osiągnęła swój największy rozmiar. Był także teściem Heroda Antypasa oraz władcą Damaszku, gdy przebywał tam Paweł z Tarsu.
Panowanie Aretasa IV Jego pełny tytuł jaki widnieje na inskrypcjach brzmi „Aretas, Król Nabatejczyków, przyjaciel swego ludu.” Jako potężny sąsiad Judei, często brał udział w sprawach wewnętrznych tego kraju, wpływając na losy jej władców. Choć nie miał szczególnie dobrych relacji z Rzymem – co odzwierciedla jego tytuł, "przyjaciel swego ludu", który znajduje się w jaskrawej sprzeczności z powszechnie używanym („przyjaciel Rzymu”) i („przyjaciel cesarza”) – i chociaż dopiero po wielkich wahaniach August uznał go jako króla, wziął on udział w ekspedycji Warusa przeciwko Żydom zaraz po śmierci Heroda Wielkiego i przeznaczył znaczną część armii do dyspozycji rzymskim oficerom. Wydaje się jednak, że jego stosunki z Żydami, lub przynajmniej z panującą rodziną stały się później bardziej przyjazne, tak że nawet Herod Antypas poślubił jego córkę Phasaelis. Związek ten był politycznie korzystny, gdyż chronił Pereę, transjordańskie terytorium Antypasa, przed najazdami arabskich nomadów. Następcą Aretasa został jego najstarszy syn, Malichus II.