Tadeusz Wituski (ur. 1911 w Poznaniu, zm. 14 czerwca 1994 w Warszawie) – polski pianista i pedagog.

Życiorys Pochodził z Poznania, gdzie ukończył gimnazjum w 1931, a następnie klasę fortepianu w Wielkopolskiej Szkole Muzycznej. Po uzyskaniu tytułu wirtuozerskiego od 1935 pracował jako nauczyciel w swojej rodzimej szkole. Do wybuchu wojny dawał koncerty w poznańskiej Auli Uniwersyteckiej oraz tamtejszej rozgłośni Polskiego Radia. Wziął udział w ok. stu występach szkolnych organizowanych dla młodzieży gimnazjalnej na terenie ówczesnych województw: poznańskiego i pomorskiego.

Podczas okupacji niemieckiej został wysiedlony z Poznania i na pewien czas osiadł na wsi w okolicach Ostrowca Świętokrzyskiego, a następnie już na stałe w Warszawie. Nadal koncertował, głównie w prywatnych mieszkaniach. Kształcił się także pod kierunkiem prof. Zbigniewa Drzewieckiego. Sam również udzielał lekcji gry na fortepianie, m.in. przyszłemu kompozytorowi – Tadeuszowi Bairdowiculture.pl - Tadeusz Baird [dostęp 2011-09-06].

Po zakończeniu wojny podróżował, jeździł po kraju z recitalami, głównie muzyki chopinowskiej. Koncertował m.in. w Filharmonii Śląskiej, Pomorskim Domu Sztuki w Bydgoszczy oraz w Auli Uniwersytetu Poznańskiego. W 1946 zagrał przed warszawską publicznością w sali Roma, za co zebrał wiele pochlebnych opinii w prasie.