Caproni Ca.100 – włoski samolot szkolno-treningowy, powstały w drugiej połowie lat 20. XX wieku.
Samolot był wzorowany na konstrukcji udanego samolotu de Havilland DH.60 Moth i różnił się od niego w niewielu szczegółach. Jedną ze zmian było wydłużenie dolnego płata. Większość samolotów napędzana była brytyjskimi silnikami Gipsy, część jednak zaopatrzono w silniki włoskiej produkcji Isotta-Fraschini, FIAT, Farina lub Colombo.
Jedną z wersji był wodnosamolot Ca.100 Idro, na którym w 1931 pobity został rekord wysokości lotu dla wodnosamolotów. Ca.100 osiągnął wówczas pułap 5324 m. W 1934 powstała wersja z mocniejszym silnikiem gwiazdowym Walter NZ i czterema wyrzutnikami niewielkich bomb.
Samolot wszedł do służby w 1929 i był wykorzystywany do celów wojskowych i cywilnych.
Na zamówienie włoskiego lotnictwa wojskowego Ca.100 został wyprodukowany w znacznej liczbie 675 egzemplarzy (plus dwa prototypy). Produkcję samolotu podjęto także w Peru w ramach kontraktu zawartego przez firmę Caproni. Powstała tam nawet fabryka samolotów, ze względu jednak na znaczne koszty produkcji powstało tam jedynie 12 płatowców.