Siły polskie zostały wyparte ze Staweczek i Zamłynia, udało się utrzymać Pustynkę. 10 kwietnia – kontynuacja natarcia niemieckiego, dalsze pogarszanie się położenia dywizji 12 kwietnia – próby przejęcia inicjatywy przy współdziałaniu z oddziałami Armii Czerwonej, nieudany zwrot zaczepny w kierunkach północnym i południowym, w tym próba zdobycia Włodzimierza Wołyńskiego 12/13 kwietnia – spotkanie ppłk. Kiwerskiego z gen. Gromowem, prowadzone w chłodnej atmosferze. Gromow nie wyraził zgody na wycofanie dywizji na wschodni brzeg Turii, do strefy działania wojsk sowieckich. Zalecił podjąć walki obronne w masywie lasów stęzarzyckich, mosurskich i ziemlickich. Tej nocy Niemcy wyparli Polaków z Pustynki. Próba jej odbicia następnego dnia nie powiodła się. 13–14 kwietnia – zajęcie nowych pozycji obronnych – północnej lizjery lasów mosurskich oraz na południu linii bagien w rejonie Zabłocia 15 kwietnia – utrata wsi Sieliska przez batalion „Łuna” 16–19 kwietnia – ciężkie walki obronne w okrążeniu 18 kwietnia – śmierć dowódcy 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK 21 kwietnia – wyjście z pierwszego okrążenia (na Wołyniu) 28 kwietnia – postój w lasach szackich (Polesie) 21 maja – wyjście z drugiego okrążenia (na Polesiu) 27 maja – tragiczna przeprawa przez Prypeć na drugą stronę frontu 10 czerwca – przejście na teren