Leszek Bakuła (ur. 4 grudnia 1930 w Ostrołęce, zm. 22 marca 1997 w UstceWspółcześni polscy pisarze i badacze literatury. Słownik biobibliograficzny. T. 10: Ż i uzupełnienia do tomów 1–9, wyd. Fundacja Akademia Humanistyczna i IBL PAN, Warszawa 2007, s. 116Słownik biograficzny polskiego ruchu młodowiejskiego, tom IV (pod redakcją Elżbiety Wojtas-Ciborskiej), Warszawa 2018, s. 45, podaje miejsce zgonu: Koszalin.) – polski poeta i prozaik.
Życiorys Urodził się w robotniczej rodzinie Władysława i Rozalii z domu Knyżewskiej. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim i filozofię – eksternistycznie u Leszka Kołakowskiego. Po studiach, mimo bardzo dobrych wyników, przez swoje kontrowersyjne poglądy, otrzymał prace w małej wsi Łopuszno k. Kielc.
W 1958 przeprowadził się do Ustki, ponieważ komunistyczne władze nie pozwoliły mu zamieszkać w większym mieście. Tutaj pełnił posadę nauczyciela, którą łączył z pracą polonisty w słupskim Technikum Mechanicznym oraz wykładami w Studium Nauczycielskim. Przez kilkanaście lat cenzura nie dopuszczała do druku jego książki „Wizna”. Ukazała się drukiem dopiero po powstaniu Solidarności w 1981. Bakuła założył Korespondencyjny Klub Młodych Pisarzy w Koszalinie i w Słupsku i do końca był ich przewodniczącym. Był też członkiem koszalińskiego Związku Literatów Polskich.