W organizacji World Wrestling Federation jego styl wyróżniał się pod względem technicznym, a jego metody szybko stały się popularne wśród wrestlerów. Systematycznie skupiał się na słabościach przeciwnika i oszczędzał siły, czekając aż oponent się zmęczy. Gdy przeciwnik był już osłabiony, Hart wykańczał go chwytem Sharpshooter. Był też innowatorem ofensywy i posiadał umiejętność doprowadzania do przypięcia w nietypowych sytuacjach. Przez większość kariery charakterystyczny dla niego był różowo-czarny strój.
Po przyłączeniu się do WWF stworzył tag team o nazwie The Hart Foundation ze swoim szwagrem, Jimem „The Anvil” Neidhartem. 26 stycznia 1987 pokonali drużynę The British Bulldogs (Dynamite Kid i Davey Boy Smith) w walce o mistrzostwo drużynowe WWF World Tag Team Championship, które stracili 27 października przegrywając ze Strike Force (Rick Martel i Tito Santana).
24 stycznia 1988 Hart wziął udział w bitwie na inauguracyjnej gali Royal Rumble. Wszedł na ring jako pierwszy i razem Jimem Neidhartem dokonał pierwszej eliminacji, wyrzucając wspólnie z ringu Tito Santanę. Został wyeliminowany jako ósmy przez Jima Duggana. 21 stycznia 1990 wziął udział w kolejnej bitwie na gali Royal Rumble.