Pod koniec VIII wieku po raz pierwszy w źródłach greckich pojawia się nazwa temu Macedonia, choć trudno stwierdzić jaki był zakres władzy bizantyńskiej nad mieszkającymi w Macedonii plemionami słowiańskimi. O stopniu zeslawizowania tych ziem w IX wieku świadczy historia braci Cyryla i Metodego, którzy z racji mieszkania w Tesalonice znali płynnie język słowiański. W latach 821–823 i 836-837 Słowianie macedońscy wzięli udział w buntach przeciw Bizancjum krwawo tłumionych. Wprawdzie historycy bizantyńscy mówią ogólnie o Sklawiniach, nie wymieniając zaangażowanych w bunt plemion, to jednak ponieważ wiemy, że działania objęły tereny sąsiednich Smolan, które zostały w 837 roku włączone do Bułgarii, zapewne nie ominęły więc i ziem Strumian. W II połowie IX wieku Strumianie zostali włączeni do powstałego wówczas temu Strymon. Jeszcze na początku X wieku tworzyli w jej obrębie odrębną archontię, później zlikwidowaną. Mianowany przez cesarza archont, jakkolwiek zastąpił wodza plemiennego, pozostawiał Strumianom znaczną autonomię. Od 879 roku Strumianie posiadali też własnego biskupa, .
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Sklawinowie