Przebieg kariery sportowej O Catherine Freeman po raz pierwszy usłyszano, gdy miała 15 lat. Wypadła bardzo dobrze w Szkolnych Mistrzostwach Australii. Startowała w sprincie, biegach przez płotki i skoku w dal. Jako wyróżniająca się biegaczka zdecydowała spróbować swych sił w selekcjach do drużyny 4x100 m do Igrzysk Wspólnoty Narodów (1990). Mimo że była lepsza od innych nie zdecydowano się na obsadzenie jej w zawodach indywidualnie na 100 metrów. Cathy powetowała stratę wygrywając w sztafecie 4x100 m.
Po wielkim sukcesie w Igrzyskach wspólnoty Cathy wystartowała w Mistrzostwach Australii wygrywając bieg na 200 metrów – stała się najmłodszą zawodniczką w historii, która zdobyła złoto (17 lat). Tego samego roku startowała w Bułgarii na MŚ Juniorów. Nie dała jednak rady dotrzeć do finału na 100 m, zajęła piąte miejsca na 200 i 4x100 metrów. W 1991 r. wygrała w Australii na 200 m i od tej pory powoli zaczęła myśleć o 400 metrach. Na Igrzyskach w Barcelonie startowała na 400 m bez większych sukcesów, dochodząc do finału tylko w sztafecie. Wkrótce potem startowała również w juniorskich MŚ.