Welegezyci, , Wielegezyci, Welegezeci, Welegoci – plemię słowiańskie zamieszkujące od VII wieku na terenach Tesalii. Sąsiadowali na północy z plemionami Draguwitów
Zdobycie siedzib w Grecji Welegezyci pojawili się w Tesalii na początku VII wieku w ramach wielkiego exodusu sklawińskiego na ziemie Cesarstwa Bizantyńskiego. W latach 610-617 Słowianie wspólnie z Awarami spustoszyli półwysep grecki wypierając miejscową ludność grecką na tereny górskie w centrum półwyspu oraz na wyspy Morza Egejskiego. Welegezyci osiedlili się w Tesalii. Na zajętych terenach nie stworzyli własnego organizmu politycznego, żyjąc w ramach luźnych struktur plemiennych, doraźnie łącząc się w większe związki plemienne. Około 615 roku spustoszyli wspólnie z Sagudatami, Rynchynami, Draguwitami, Wajunitami i Brsjakami rozległe obszary Iliricum. Ludność miejscowa, której udało się uniknąć śmierci, schroniła się w miastach na wybrzeżu. Oblegli również Tesalonikę, musieli jednak odstąpić od oblężenia. W 618 roku ponownie pojawili się pod murami Tesaloniki wspólnie z Awarami. Oblężenie trwało 33 dni i również zakończyło się niepowodzeniem.