Tym filmem Paradżanow zakończył pierwszy etap swej twórczości, jakim były filmy socrealistyczne.
Przełomowym filmem okazały się Cienie zapomnianych przodków (Tini zabutych predkiw) z 1964 roku, arcydzieło będące adaptacją powieści Mychajła Kociubyńskiego pod tym samym tytułem, zrealizowane w setną rocznicę urodzin pisarza, bogato korzystające z huculskich wierzeń i legend. Premiera obrazu miała miejsce 4 września 1965 w Kijowie i zbiegła się w czasie z aresztowaniami młodych intelektualistów we Lwowie i Kijowie. Projekcja filmu poprzez wystąpienia m. in. Wiaczesława Czornowiła i Wasyla Stusa przerodziła się w polityczną manifestację. Wskutek tego wydarzenia Paradżanow dla władz radzieckich znalazł się w niekorzystnym świetle. Film zdobył 28 nagród na międzynarodowych festiwalach filmowych i przysporzył Paradżanowowi światowej sławy, co wzmogło podejrzliwość władz wobec reżysera.