Dnia 15 stycznia 1921 CWF została rozwiązana i włączona do nowej tajnej organizacji wojskowej pod nazwą Dowództwo Obrony PlebiscytuEncyklopedia Powstań Śląskich, op. cit., s. 66..
Dowództwo Obrony Plebiscytu Organizacja ta powstała 11 grudnia 1920 w Kępnie w Wielkopolsce z inicjatywy gen. Kazimierza Raszewskiego i Wojciecha Korfantego. Początkowo w celach konspiracyjnych nosiła ona nazwę Warszawskie Towarzystwo Przemysłowo-Budowlane. Dowództwo Obrony Plebiscytu po wcieleniu do niego CWF stało się głównym ośrodkiem dowódczym polskiego podziemnego ruchu zbrojnego na Górnym Śląsku. Ze względów bezpieczeństwa siedziba kierownictwa znajdowała się w Grodźcu, a od lutego 1921 w Sosnowcu. Oprócz CWF w skład DOP weszli także popowstaniowi śląscy uchodźcy, Związek Przyjaciół Górnego Śląska (jako organ kwatermistrzowski) i Związek Hallerczyków (skupiający kilka tysięcy Górnoślązaków z dawnej armii Hallera). Na czele organizacji stał początkowo płk dr Paweł Chrobok, a jego zastępcą był ppłk Maciej Mielżyński (w kwietniu został jej dowódcą).