bronił mecenas Mojżesz (Mieczysław) Maślanko. Poradowski więziony był w Warszawie przy ul. 11 Listopada. Odzyskał wolność w wyniku kolejnej amnestii, 10 marca 1947.
Zamieszkał we Wrocławiu. W kwietniu 1947 spotkał się z Adamem Doboszyńskim, który od grudnia 1946 przebywał nielegalnie w kraju z zamiarem powołania tajnego ośrodka ideowego obejmującego środowiska katolicko-narodowe. Poradowski nie zamierzał włączać się do konspiracji. Powtórnie aresztowany 7 września 1947 w związku z zatrzymaniem przez UB Adama Doboszyńskiego po trzech dniach przewieziony do gmachu Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego w Warszawie. Ponad 2 lata był więziony w areszcie śledczym na Mokotowie.
Skazany w procesie wraz z Kazimierzem Kobylańskim, Władysławem Jaworskim, Kazimierzem Iłowieckim oraz Redke przez WSR w Warszawie 23 września 1949 na 8 lat pozbawienia wolności i przepadek mienia (w ramach egzekucji tej części wyroku UB zabrał meble z jego mieszkania). Naczelny Sąd Wojskowy postanowieniem z 6 kwietnia 1950 utrzymał wyrok. NSW orzekał w składzie:Na podstawie dokumentów sądowych, sprawa Sr. 615/48 mjr. Mieczysław Widaj – przewodniczący, kpr. Władysław Krysiak – sędzia, kpr. Eugeniusz Dzionek – sędzia, chor. Marian Galas – protokolant.