thumb|250x250px|Plemiona słowiańskie w VIII–X wieku
Dregowicze, Drogowicze – plemię wschodniosłowiańskie zamieszkujące od IX do XII wieku tereny dzisiejszej Białorusi. mały|250x250px|Elementy męskiego stroju Dregowiczów: topór bojowy, krzemień, zestaw biżuterii Dregowiczów: metalowe koraliki, wisiorki, trój-, siedmioramienne i druciane kolczyki do skroni.
Etymologia Nazwa plemienia najprawdopodobniej pochodzi od prasłowiańskiego słowa „*drъgъva” (występującego jedynie w języku południowobiałoruskim jako „dregva” i północnoukraińskim jako „dragva, dryagva”, które jest zapożyczeniem z języków bałtyckich „dreguva” oznaczającego „ bagno”, "moczar", "błoto"), ponieważ Dregowicze w dużym stopniu zamieszkiwali tereny bagienne.
Historia Na ziemie dzisiejszej Białorusi przybyli w drugiej połowie I tysiąclecia ze strefy lessowej na Wołyniu, wyparci stamtąd przez ludy tureckie. Około IX wieku Dregowicze przeszli na gospodarkę rolniczą i hodowlaną. Wodne szlaki handlowe na ziemi Dregowiczów wzdłuż Prypeci i Bugu sprzyjały rozwojowi handlu pomiędzy Słowianami zachodnimi a arabskim WschodemM. Kosman, Historia Białorusi, s. 30..