Jamgön Ju Mipham, Mipham Jamyang Namgyal Gyamtso (tyb.: འཇམ་མགོན་འཇུ་མི་ཕམ་རྣམ་རྒྱལ་རྒྱ་མཚོ་, Wylie: 'jam mgon 'ju mi pham rnam rgyal rgya mtsho; "Mipham Wielki", 1846–1912) – wielki mistrz buddyzmu tybetańskiego szkoły Ningma. III Mipham Rinpocze (trzecia inkarnacja Miphama Wielkiego) urodził się w 1949 roku w Tybecie, a obecnie żyje i naucza na Zachodzie.
I Mipham Rinpocze (1846–1912) Mipham Wielki był jednym z największych mistrzów buddyjskich XIX wieku w Tybecie, i współtwórcą ruchu Rime mającego za cel zachowanie nauk i dziedzictwa wszystkich szkół buddyzmu tybetańskiego.
Urodził się w arystokratycznej rodzinie w 1846 roku w Kham (wschodni Tybet) w regionie zwanym Cztery Rzeki i Sześć Wzgórz (Chu Zhi Gang Druk). Od dzieciństwa wykazywał się niezwykłymi zdolnościami, potrafił np. zapamiętać wiele długich buddyjskich tekstów, czytając je zaledwie kilka razy. Mając 10 lat spisał swoje pierwsze nauki, a w wieku 12 lat wstąpił do klasztoru linii Ogmin Urgyen Mindroling szkoły Ningma, gdzie mistrzowsko opanował nauki sutr i tantr. Na życzenie swojego nauczyciela Khyentse Rinpoche, napisał wiele tekstów buddyjskich przedstawiających nauki Wielkiej i Diamentowej Drogi, dzięki czemu zyskał sławę wielkiego uczonego i urzeczywistnionego nauczyciela.