Ks. Mień publikował prace ekumeniczne, pisał o związkach religii z kulturą. Był autorem tłumaczonej na wiele języków książki „Syn człowieczy”, wydanej w Polsce przez wydawnictwo Verbinum. Jego najważniejsze prace – w tym wielotomowy wykład porównawczej historii religii „W poszukiwaniu Drogi, Prawdy i Życia” (1969–1972) – ukazywały się w Brukseli w wydawnictwie katolickim Żyzń s Bogom (pod pseudonimami Andriej Bogolubow i Emmanuel Swietłow).

Znał łacinę, grekę, hebrajski i kilka innych języków europejskich.

W 20. rocznicę jego śmierci metropolita kruticki i kołomieński Juwenaliusz (Pojarkow) poświęcił na miejscu jego zabójstwa cerkiew św. SergiuszaВ день 20-летия со дня смерти протоиерея Александра Меня Митрополит Крутицкий и Коломенский Ювеналий совершил освящение храма на месте его гибели.

Krytyka Protodiakon Andriej Kurajew krytykował Aleksandra Mienia w artykule "Misjonarz, który się zagubił" () oraz tłumaczył, dlaczego Mień nie został kanonizowany jako męczennik. W dzień jego śmierci Aleksy II powiedział, że niektóre wypowiedzi Mienia są wątpliwe z punktu widzenia prawosławia.