Jan Piotr Pałyga (ur. 9 stycznia 1930 w Gdeszynie, zm. 13 grudnia 2021) – polski ksiądz pallotyn, pisarz, dziennikarz, duszpasterz, rekolekcjonista i egzorcysta.
Święcenia kapłańskie przyjął 11 czerwca 1959 w Ołtarzewie z rąk bp. Zygmunta Choromańskiego. W 1964, uzyskał tytuł magistra historii na KUL-u. W latach 1972–1981 pełnił urząd wiceprowincjała Prowincji Chrystusa Króla księży pallotynów w Polsce. Zainteresowany losem Polaków na Wschodzie został w 1990 r. wybrany przez przełożonych członkiem pallotyńskiej Komisji ds. Katolików na terenach byłego ZSRR. W latach 90. ubiegłego stulecia wspierał rozwój Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego (księży pallotynów) na Ukrainie, organizując pomoc materialną i duchową dla jej mieszkańców. W latach 1982–1997 był redaktorem naczelnym „Królowej Apostołów”. Obok „Królowej Apostołów”, ks. Jan Pałyga przyczynił się do wznowienia wydawania miesięcznika dla dzieci pt. „Mały Apostoł” oraz dla młodzieży pt. „Być sobą”. mały|320x320px|Grób ks. Jana Pałygi na Cmentarzu Bródnowskim. Działalność wydawniczą ks. J. Pałyga łączył z kulturalno-oświatową. Jest autorem ponad 60 pozycji książkowych, w tym słynnej serii popularyzującej pracę misjonarzy w Afryce i Ameryce Pd. oraz duszpasterzy na Kresach Wschodnich. Autorstwa ks. J.