Prawosławne Seminarium Duchowne w Warszawie (PSD) – polska wyższa szkoła zawodowa kształcąca alumnów prawosławnych oraz kadry do pracy w Polskim Autokefalicznym Kościele Prawosławnym.
Historia Przed powstaniem obecnej placówki jej poprzednikami były zorganizowane w czasie okupacji niemieckiej w Generalnym Gubernatorstwie seminaria prawosławne w Warszawie (1942–1944) i w Chełmie (1943–1944). mały|lewo|160px|Tablica poświęcona generałowi Stanisławowi Bułak-Bałachowiczowi, znajdująca się na północnej ścianie budynku seminarium Szkoła została założona w 1951 przez metropolitę warszawskiego Tymoteusza jako prywatna szkoła średnia, najpierw pod nazwą Prawosławnego Liceum Teologicznego, a później, w okresie sprawowania urzędu przez metropolitę Makarego, pod obecną nazwą z czteroletnim kursem nauczania.
Od 1958 słuchacze szkoły byli jednocześnie uczniami Liceum Ogólnokształcącego dla Pracujących Nr 5 w Warszawie. W 1970 szkoła uzyskała uprawnienia placówki publicznej i działała pod nazwą Seminarium filia Liceum Ogólnokształcącego dla Pracujących. W tym czasie naukę wydłużono do pięciu lat, a od 1971 do sześciu lat.