Książę Cleveland – tytuł ten został ustanowiony dwukrotnie: raz w Parostwie Anglii i raz w Parostwie Zjednoczonego Królestwa. Książęta nazwano na cześć Cleveland w północnej Anglii. mały|Barbara Palmer, 1. księżna Cleveland i jej syn Charles FitzRoy (2. książę Cleveland)
Historia Pierwsze nadanie w 1670 roku przypadło Barbarze Palmer, metresie króla Karola II Stuarta. Tytuł księstwa został ustanowiony ze specjalnym prawem do dziedziczenia, które miało zostać przekazane jej pierwszemu synowi, Karolowi, i jego męskim potomkom, a następnie jej trzeciemu synowi, Jerzemu FitzRoy, 1. księciu Northumberland, którzy obaj byli jej nieślubnymi synami Karola II. Karol został mianowany księciem Southampton w 1675 roku i odziedziczył księstwo Cleveland po śmierci matki w 1709 roku. Jego syn William odziedziczył oba księstwa w 1730 roku, ale zmarł bezpotomnie w 1774 roku. Ponieważ nie było męskich potomków Jerzego, 1. księcia Northumberland, a męski potomek drugiego syna 1. księżnej Cleveland (Henryka, 1. księcia Grafton) nie został uznany za uprawnionego do odziedziczenia księstwa Cleveland, tytuł wygasł.