δελφις delphis, δελφινος delphinos „delfin”. blainvillei: prof. Henry Marie Ducrotay de Blainville (1777–1850), francuski zoolog, anatom porównawczy.
Zasięg występowania Tonina mała występuje w południowo-zachodnim Oceanie Atlantyckim w południowo-wschodniej Brazylii (na północ od Espírito Santo), Urugwaju i północnej Argentynie (na południe od zatoki San Matías w północnej Patagonii); stosunkowo powszechny po urugwajskiej i argentyńskiej stronie ujścia rzeki La Plata; nie występuje w sposób ciągły i jest niezwykle rzadki lub nieobecny w dwóch obszarach na północy.
Morfologia Długość ciała samic 148–162 cm, samców 117–136 cm; masa ciała 20–40 kg. Występuje dymorfizm płciowy – dorosłe samice są o 15% dłuższe od dorosłych samców. Noworodki osiągają długość ciała 60–80 cm. Delfin mały ma długi, wąski dziób, który rośnie z upływem lat, trójkątną, zaokrągloną na końcu płetwę grzbietową i odstające, łopatowate płetwy piersiowe. Kolor przeważający to kolor szary, na grzbiecie ciemniejszy niż na stronie brzusznej. Ma ponad 200 zębów, w górnej szczęce 53–58 natomiast w dolnej 51–56.