Meteor-3 Dwustopniowe, a trzyczłonowe rakiety "Meteor-3" były rozwojową wersją "Meteora-1". Zwiększono zasięg oraz wprowadzono możliwość wystrzeliwania kilku ładunków dipoli. Pułap rakiet w wersji "Meteor-3" mieścił się w zakresie 67–74 kmP. Elsztein, 1969, dz. cyt., s. 92.. Co najmniej rozważano wprowadzanie wersji "S", która startowałaby z samolotu lecącego na wysokości 5 km.
Meteor-4 Zaprojektowano wersję rozwojową rakiety "Meteor-4", o ciągu dziesięciokrotnie większym niż "Meteor-2", która mogłaby osiągnąć pułap ponad 100 kilometrów. Rakieta według projektu miała mieć długość ponad 5 metrów i masę 407 kg, z czego 10 kg stanowiła masa ładunku użytecznego. Wysokość około 120 kilometrów osiągałaby po 175 sekundachW. Błaszczyk, M. Górski, Flota polskich rakiet meteorologicznych, "Astronautyka", Nr 2 (193), 2002, s. 18-19..
Zakończenie programu Według jednej z wersji od roku 1972 Polska miała uczestniczyć w programie badań meteorologicznych w ramach Interkosmosu, który odbywał się z użyciem rakiet radzieckich, osiągających pułap ponad 100 km i polski program rakietowy przestał być wtedy kontynuowanyMaria Pańkow, Kazimierz Schilling, "Przewodnik astronomiczny po Polsce", Pojezierze, Olsztyn, Białystok, 1982, s. 79, ..